Kalwarioteka

   Legenda o światełku w kościele Grobu Matki Bożej - wersja dla dzieci  Dawno, dawno temu, w spokojnej dolinie stał niezwykły kościół – Kościół Grobu Matki Bożej. Był to piękny, podwójny kościół z sześcioma ołtarzami. Ludzie przychodzili tam modlić się i prosić Matkę Bożą o opiekę. Na początku nie mieszkał tam na stałe żaden kapłan. W każdą sobotę przyjeżdżał zakonnik z dalekiego klasztoru, odprawiał Mszę Świętą i wracał. Przy kościele mieszkał tylko skromny Braciszek, który pilnował tego świętego miejsca. Pewnej nocy wydarzyło się coś niezwykłego. Był rok 1660. Wielebny Ojciec Jacenty, ważny przełożony zakonników, przyjeżdżał do Kalwarii. Gdy zapadła noc i przejeżdżał niedaleko kościoła, nagle zobaczył coś dziwnego… W oknach świątyni migotało jasne światło, jakby w środku palił się wielki ogień! – Co tam się dzieje? – zaniepokoił się Ojciec Jacenty. – Szybko, sprawdźcie! Jego towarzysze pobiegli do kościoła. Drzwi były zamknięte, więc zajrzeli przez małe szpary… I wted...

  Ostatnim dniem, kiedy odbywają się w Kalwarii Zebrzydowskiej Misteria Męki Pańskiej, jest Wielki Piątek. Dawniej wyglądało to tak, jak pisze E. H. Wyczawski: „Wczesnym rankiem w Wielki Piątek formowała się procesja do dalszej drogi. Po kazaniu przy kaplicy Kajfasza szedł pochód do Piłata, gdzie znowu wygłaszano kazanie. Następnie wyruszano do kaplicy Heroda, skąd po wysłuchaniu kazania wracano do Piłata. Tam świecki człowiek przebrany za Piłata odczytywał z ganku kościoła wyrok na Pana Jezusa. Wyrok ten, zawierający mocne wyrażenia i ogłaszany wobec skrępowanego „Jezusa”, stał się najbardziej wzruszającym momentem i punktem kulminacyjnym obchodów”[1]   Zdjęcie 1. U Kajfasza w Wielki Piątek  Źródło:Sanktuarium Pasyjno Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zdjęcie autorstwa Krzysztofa Grzybowskiego, foto by Facebook.    Zdjęcie 2. Judaszowe srebrniki  Źródło:Sanktuarium Pasyjno Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zdjęcie autorstwa Krzysztofa Gr...

Legenda o Włodkowej z Barwałdu Na górze Żarek wznosił się zamek i mieszkała w nim Katarzyna Skrzyńska, wraz z swym mężem Włodkiem.  Ta piękna, ale i tajemnicza pani była szlachcianką herbu Drużyna, i zwano ją Włodkową. Tymczasem jej mąż był zaś szlachcicem herbu Łabędź. Słynęła z urody oraz wspaniałych strojów. Gdy przebywała na zamku, zachwycała wszystkich swoim wdziękiem. Lecz gdy tylko opuszczała jego mury i ruszała na swoje ziemie w Barwałdzie, zmieniała się nie do poznania… Włodkowa była bowiem przywódczynią zbójców, którzy napadali na kupców podróżujących z towarami. Jej sława rozniosła się daleko – nie tylko po całej Polsce, ale nawet poza jej granicami. Zamek w Barwałdzie początkowo należał do Mszczuja ze Skrzynna, lecz z czasem Włodek wykupił go i podarował swojej żonie. Jednak życie na zamku nie było spokojne. Włodek, oprócz rozbojów, zaczął zajmować się fałszowaniem monet. W zamku działała nawet tajna mennica! Coraz więcej ludzi skarżyło się na ich czyny, lecz długo nikt...

    W Wielki Czwartek w Kalwarii Zebrzydowskiej możemy zobaczyć sceny: Mandatum, czyli umycie nóg apostołom przy ołtarzu polowym. Po nim następuje procesja pasyjna do kaplicy św. Rafała (Ogród Oliwny), a następnie do Pałacu Kajfasza (scena pojmania i sądu).   Zdjęcie.1 Wielki Czwartek Źródło : Sanktuarium Pasyjno Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zdjęcie autorstwa P.Tumidajski, foto by Facebook.     W czwartkowy wieczór Jezus wraz ze swoimi uczniami zebrał się w sali „na piętrze”, w gościnnej izbie, jednak nieznane nam jest imię właściciela owego miejsca [1]. To właśnie tam miała miejsce Ostatnia Wieczerza [2].    W Ewangeliach Mateusza, Marka i Łukasza możemy wyczytać, że był to seder [3]. Jak przeczytamy w Wirtualnym Sztetlu: „Seder (hebr. porządek) – rytualny posiłek spożywany pierwszego wieczoru święta Pesach, mający ściśle określony porządek; na stole znajdują się dania przypominające wyjście z Egiptu: trzy mace, symbolizujące k...

     W Wielką Środę możemy zobaczyć sceny śpiewu pielgrzymów jerozolimskich, ucztę u Szymona, zdradę Judasza oraz posiedzenie Wysokiej Rady. Rozpocznijmy od pierwszej sceny, jaką był śpiew pielgrzymów.    W czasach Jezusa Chrystusa największą popularnością cieszyło się święto Paschy [1]. Przypadało ono na wiosnę i ściągało do Jerozolimy mnóstwo pielgrzymów [2]. Wówczas pielgrzymi łączyli się w grupy bądź tworzyli karawany [3]. Osoby pielgrzymujące z tej samej miejscowości albo okręgu łączyły się w grupy lub karawany dla własnego bezpieczeństwa [4]. Pielgrzymi z zagranicy wyruszali w grupach z tego samego portu [6]. Podróżowali na wielbłądach i osłach, jednak większość z nich szła pieszo [7]. Jak zostało napisane na stronie Sanktuarium Matki Bożej Anielskiej: „Chór pielgrzymów przybyłych na święto do świątyni wykonał pełny tęsknoty za Bogiem Psalm 147: «Jerozolimo, chwal Pana nad pany», przeplatając go antyfoną: «Zmiłuj się nad nami, Panie, bośmy bardzo napełnien...

☺️Cześć jestem Antoś a ja Tosia i jesteśmy małymi Kalwarianami ☺️ Jesteśmy bliźniakami, które wraz z rodziną mieszkają w Kalwarii Zebrzydowskiej. Nasz dziadek Józef jest stolarzem, dziadek Kamil obównikiem, a babcia Anna krawcową. Widać, że jest to bardzo rzemieślnicza rodzina. Mamy nadzieję, że pokarzemy ci jak najlepiej nasz wspaniały świat

  Zdjęcie 1. Wjazd Pana Jezusa. Źródło : Sanktuarium Pasyjno Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zdjęcie autorstwa Artur Brocki, foto by Facebook.   Niedziela Palmowa rozpoczyna wydarzenia Wielkiego Tygodnia i ukazuje nam sceny  „Wjazdu Chrystusa do Jerozolimy” oraz „Wypędzenia kupców ze świątyni”.  Na sześć dni przed świętem Paschy Jezus powraca do Betanii [1].  Jak możemy przeczytać w Ewangelii wg św. Mateusza (21, 1–11):  „Gdy się przybliżyli do Jerozolimy i przyszli do Betfage na Górze Oliwnej,  wtedy Jezus posłał dwóch uczniów i rzekł im:  «Idźcie do wsi, która jest przed wami, a zaraz znajdziecie oślicę uwiązaną i źrebię z nią.  Odwiążcie je i przyprowadźcie do Mnie!  A gdyby wam kto co mówił, powiecie:  ‘Pan ich potrzebuje, a zaraz je puści’.  Stało się to, żeby się spełniło słowo Proroka:  Powiedzcie Córze Syjońskiej:  Oto Król twój przychodzi do ciebie łagodny, siedzący na osiołku, źrebięciu...