Niedziela Palmowa w Kalwarii Zebrzydowskiej
Zdjęcie 1. Wjazd Pana Jezusa.
Źródło : Sanktuarium Pasyjno Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zdjęcie autorstwa Artur Brocki, foto by Facebook.
Źródło : Sanktuarium Pasyjno Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zdjęcie autorstwa Artur Brocki, foto by Facebook.
Źródło : Sanktuarium Pasyjno Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zdjęcie autorstwa Artur Brocki, foto by Facebook.
Według starej tradycji, sięgającej już IX w., Jezus Chrystus miał wjechać do Jerozolimy przez jedną z dwóch bram – Złotą albo Piękną, bezpośrednio prowadzącą na Wzgórze Świątynne [3]. W Kalwarii Zebrzydowskiej zakonnik wcielający się w rolę Jezusa wsiada na osiołka i wraz z tłumem pątników wjeżdża od kaplicy św. Rafała do ołtarza polowego, gdzie później pielgrzymi mogą wysłuchać kazania.
Źródło : Sanktuarium Pasyjno Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zdjęcie autorstwa Artur Brocki, foto by Facebook.
Następną sceną, która ma miejsce, jest oczyszczenie świątyni. Przytoczmy Ewangelię wg św. Marka (11, 15–19):
„I przyszedł do Jerozolimy. Wszedłszy do świątyni, zaczął wyrzucać tych, którzy sprzedawali i kupowali w świątyni; powywracał stoły zmieniających pieniądze i ławki tych, którzy sprzedawali gołębie, i nie pozwolił, żeby kto przenosił sprzęt przez świątynię. Potem uczył ich, mówiąc: «Czyż nie jest napisane: Mój dom ma być domem modlitwy dla wszystkich narodów, lecz wy uczyniliście z niego jaskinię zbójców». Doszło to do arcykapłanów i uczonych w Piśmie i szukali sposobu, jak by Go zgładzić. Czuli bowiem lęk przed Nim, gdyż cały tłum był zachwycony Jego nauką. Gdy zaś wieczór zapadał, [Jezus i uczniowie] wychodzili poza miasto”[4].
Według Ewangelii św. Jana Jezus splótł bicz z powrozów i wypędził przekupniów ze świątyni [5]. Taka scena również ma miejsce w Kalwarii. Idealnie odwzorowane są emocje, jakie mógł odczuwać Jezus, widząc handlujących w Domu Bożym niczym na targowisku. Rozrzuca przedmioty leżące na stołach i skrzyniach, a także wypuszcza gołębie, co jest nieodłącznym elementem tradycji Niedzieli Palmowej w Kalwarii Zebrzydowskiej.
Źródło : Sanktuarium Pasyjno Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zdjęcie autorstwa Artur Brocki, foto by Facebook.
Źródło : Sanktuarium Pasyjno Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zdjęcie autorstwa Artur Brocki, foto by Facebook.
Wówczas ukazana jest też scena z monetą cesarską. Faryzeusze i uczeni w Piśmie chcieli pozbyć się Jezusa, dlatego zadali Mu pytanie, czy należy płacić Cezarowi, pod którego władzą znajdował się wówczas Izrael. W tamtych czasach tereny te należały do Cesarstwa Rzymskiego. Jezus zapytał: „Czyj jest ten obraz i napis?”, na co odpowiedzieli: „Cezara”. Wtedy powiedział: „Oddajcie więc Cezarowi to, co należy do Cezara, a Bogu to, co należy do Boga”[6].
Ta odpowiedź spowodowała, że faryzeusze, saduceusze i zwolennicy Heroda Antypasa wspólnie skierowali się przeciwko Niemu [7].
Tu należy wyjaśnić, kim oni byli. Faryzeusze (hebr. „peruszim”, oznaczające „separatystów” lub „interpretatorów”) to członkowie jednej z grup działających w judaizmie pod koniec okresu Drugiej Świątyni Jerozolimskiej[8]. Przeciwstawiali się oni dosłownej interpretacji Biblii, stosowanej przez kapłańską arystokrację saduceuszy, oraz ascetyzmowi esseńczyków[9].
Saduceusze byli kapłańską grupą okresu Drugiej Świątyni[10]. Nie uznawali tradycji ustnego przekazu Tory, stosowanego przez faryzeuszy, a Pismo interpretowali bardzo dosłownie[11]. Odrzucali wiarę w nieśmiertelność i zmartwychwstanie, a zwrot „oko za oko” (Wj 21,24) rozumieli dosłownie[12]. Posiadali również własny kalendarz[13].
Jak podaje Wirtualny Sztetl, ,,uczeni w Piśmie (hebr. soferim) to znawcy Prawa (Tory), pojawiający się często w Nowym Testamencie. Od czasów Ezdrasza (V w. p.n.e.) stanowili klasę ludzi wykształconych (kaznodziejów, sędziów, nauczycieli). W czasach Jezusa wchodzili – obok kapłanów i arystokratów – w skład Sanhedrynu, przy czym większość z nich popierała stronnictwo faryzeuszy”[14].
Po zburzeniu Świątyni w 70 r. n.e. zarówno faryzeusze, jak i saduceusze praktycznie zniknęli ze sceny[15]. Ustne nauczanie faryzeuszy ukształtowało judaizm rabiniczny, którego początek wiąże się ze zgromadzeniem mędrców w Jawne (ustna Tora)[16]. Choć Nowy Testament przedstawia faryzeuszy w niekorzystnym świetle, sami byli oni krytyczni wobec hipokryzji współwyznawców[17]. Nauki saduceuszy wpłynęły natomiast później na Karaimów, którzy wyłamali się z tradycji rabinicznej w VIII w[18].
Powracając do sceny Jezusa w świątyni – podbiega do Niego kobieta i pada do Jego stóp. Tłum chce ją ukamienować za cudzołóstwo. Jezus tworzy krąg, zapisuje prawdopodobnie ich grzechy i mówi słynne słowa: „Kto z was jest bez grzechu, niech pierwszy rzuci kamieniem” (J 8,7)[19].
Źródło : Sanktuarium Pasyjno Maryjne w Kalwarii Zebrzydowskiej, zdjęcie autorstwa Artur Brocki, foto by Facebook.
Tak właśnie kończy się Niedziela Palmowa, czyli pierwszy dzień wydarzeń Wielkiego Tygodnia.
Komentarze
Prześlij komentarz